Drogi Widzu, podczas świadczenia usług przetwarzamy dostarczane przez Ciebie dane zgodnie z naszą Polityką RODO. Kliknij aby dowiedzieć się jakie dane przetwarzamy, jak je chronimy oraz o przysługujących Ci z tego tytułu prawach. Informujemy również, że nasza strona korzysta z plików cookies zgodnie z Polityką cookies. Podczas korzystania ze strony pliki cookies zapisywane są zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. W każdej chwili możesz wycofać zgodę na przetwarzanie danych oraz wyłączyć obsługę plików cookies, informacje jak to zrobić przeczytasz tutaj i tutaj. X
STRONA GŁÓWNA / REPERTUAR / ZAPOWIEDZI / WYDARZENIA / FESTIWALE / KINO / CENY BILETÓW / KONTAKT
FOTORELACJE / ZŁOTY GLAN / EDUKACJA FILMOWA / CHARLIE OUTSIDE / OPEN CINEMA / SKLEP / POLITYKA RODO


TRZECIA PŁEĆ KINA - CYKL POKAZÓW KINA LGTB
Październik 2010 - styczeń 2011, Kino Charlie


Kino Charlie i Tongariro Releasing zapraszają na cykl "Trzecia płeć kina", w ramach którego będzie można obejrzeć filmy nagradzane na światowych festiwalach oraz absolutne nowości kina LGBT. Każdy z nich opowiada opowiada o przeżyciach ludzi doświadczających inności oraz zmagających się z ograniczeniami narzucanymi przez społeczeństwo. Niebanalne dzieła o tematyce genderowej trafiają do wrażliwości widza na wiele różnych sposobów. Niektóre poruszają zmysły, inne natomiast odrzucają wszelkie estetyzacje na rzecz poszukiwania uniwersalnej prawdy o człowieku. Filmy z cyklu "Trzecia płeć kina" to równocześnie świetna rozrywka i prawdziwa gratka dla miłośników dziesiątej muzy.

W ramach cyklu w Kinie Charlie odbędą się następujące premiery:

8 października 2010
NIĆ

19 listopada 2010
PODAJ MI DŁOŃ

3 grudnia 2010
ŚNIADANIE ZE SCOTEM

14 stycznia 2011
ZABIŁEM MOJĄ MATKĘ




NIĆ (LE FIL)
Francja/Belgia/Tunezja, 2009
obsada: Claudia Cardinale, Antonin Stahly, Salim Kechiouche
reżyseria: Mehdi Ben Attia
czas: 93 min.

Nić to mądra i subtelnie opowiedziana historia, która rozgrywa się w egzotycznej scenerii tunezyjskiego lata. W tym optymistycznym obrazie nie znajdziemy dramatycznych zwrotów akcji, trudnych wyborów czy wielkich tragedii. Dostajemy za to niebanalny romans, doprawiony odpowiednią dawką humoru oraz estetycznymi zdjęciami pięknego kraju Południa.

30-letni Malik (Antonin Stahly) wraca z Francji do Tunezji po śmierci ojca. Zamieszkuje razem z matką (Claudia Cardinale) i podejmuje pracę architekta. Malik jest gejem i stara się ukryć to przed światem. Z każdym dniem bardziej wikła się w sieć kłamstw, które zaczynają go osaczać.

Sytuacja ulega zmianie, gdy poznaje on Bilala (Salim Kechiouche) - przystojnego Araba, który służy matce Malika. Zakochuje się w nim ze wzajemnością i wówczas wszystko staje się możliwe. Czy miłosna euforia pomoże im jednak zwalczyć uprzedzenia i odnaleźć szczęście?

Film pokazywany był na wielu festiwalach. Na festiwalu Frameline w San Francisco zdobył nagrodę publiczności dla najlepszego filmu fabularnego. Otwierał też Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Turynie, któremu patronowała Claudia Cardinale - odtwórczyni roli Sary w Nici. Premiera kinowa miała miejsce w maju bieżącego roku we Francji.




PODAJ MI DŁOŃ (DONNE-MOI LA MAIN)
Francja/Niemcy, 2008
obsada: Alexandre Carril, Victor Carril
reżyseria: Pascal-Alex Vincent
czas: 80 min.

Quentin i Antoine to 18-letni bliźniacy. Łączy ich subtelna lecz zarazem skomplikowana relacja. Pewnego dnia obaj bracia wyruszają stopem na pogrzeb matki. Podróż do Hiszpanii obfitować będzie w kolejne kłótnie i pojednania. Nowe przeżycia i doświadczenia na zawszę zmienią ich relacje.

Film nawiązuje do estetyki egzystencjalnych filmów drogi lat 70'. Odznacza się odejściem od akcji toczącej się wokół spektakularnych wydarzeń na rzecz podróży samej w sobie. Duże znaczenie odgrywają tutaj wysmakowane obrazy. Istotną rolę pełni też przyroda, która staje się jakby trzecim bohaterem i zarazem obserwatorem zmagań dojrzewających braci.

Jest to film o dorastaniu. O poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie: "kim jestem?", oraz budowaniu przez młodego człowieka własnej odrębności i indywidualności. Obraz ten obfituje we wzruszające sceny rozgrywające się na tle urzekających spokojem, dzikich zakątków Francji i otwartych przestrzeni Pirenejów.




ŚNIADANIE ZE SCOTEM (BREAKFAST WITH SCOT)
Kanada, 2007
obsada: Tom Cavanagh, Ben Shenkman, Noah Bernett
muzyka: Robert Carli
reżyseria: Laurie Lynd
czas: 95 min.

Erik i Sam są szczęśliwą parą i od wielu lat prowadzą razem spokojne życie. Erik grał kiedyś zawodowo w hokeja, a teraz jest dziennikarzem sportowym. Sam pracuje jako adwokat.

Brat Sama - Billy, wyjechał do Ameryki Południowej. Wkrótce po tym jego była dziewczyna zginęła z powodu przedawkowania narkotyków, zostawiając mu pod opieką 11-letniego Scota. Ponieważ z Billim nie ma kontaktu, chłopiec tymczasowo trafia pod opiekę Sama.

Kiedy Scot przyjeżdża do domu Sama i Erika przywozi ze sobą mnóstwo kolorowych ciuchów i jeszcze więcej bransoletek. W jego walizce nie brakuje też barwnych broszek, kapeluszy, pudrów, szminek, łańcuszków i różowej szczotki do włosów z pozytywką. Sam i Eryk szybko uświadamiają sobie, że chłopiec jest gejem, lecz w przeciwieństwie do nich ma odwagę, by być sobą na przekór wszelkim stereotypom. Przyjazd Scota wywraca ich spokojne i wygodne życie do góry nogami. Najbardziej odczuwa to Erik, który nigdy nie chciał mieć dzieci. Na domiar złego Scott stawia go często w sytuacjach grożących kompromitacją dla Erika, który wciąż nie ujawnił się w pracy, ani wśród znajomych. Kiedy jednak zjawia się Billy, by zabrać ze sobą chłopca, partnerzy nie wyobrażają sobie, że mogliby go stracić.

Śniadanie ze Scot'em to doskonałe kino familijne, które z pewnością rozbawi widza w każdym wieku. Z jednej strony obserwujemy rozbrajającego młodego bohatera, który nie zna jeszcze życia opartego na stereotypach. Scot w naturalny, lecz przy tym jakże czarujący sposób uczy swoich opiekunów postępowania zgodnie z własnym "ja". Z drugiej strony widzimy dorosłych, których świat staje na głowie, kiedy nie są w stanie już dłużej podtrzymywać wizerunku, jaki stworzyli dla otoczenia. Film w przystępny sposób i z humorem porusza kwestie płci kulturowej. Podejmuje również powszechny i bardzo aktualny problem ról społecznych, stereotypów i uprzedzeń związanych z płcią.

Film otrzymał nagrodę Kanadyjskiego Związku Reżyserów dla najlepszej ekipy filmowej, a także nagrodę dla najlepszego filmu na Gejowskim i Lesbijskim Festiwalu Filmowym w Hamburgu. Nominowany był również do Nagrody Młodych Twórców w kategorii najlepszy fabularny film zagraniczny i najlepszy aktor.




ZABIŁEM MOJĄ MATKĘ (J'ai tué ma mčre)
Kanada, 2009
obsada: Xavier Dolan, Anne Dorval, François Arnaud
scenariusz i reżyseria: Xavier Dolan
czas: 96 min.

Twórca filmu, Kanadyjczyk - Xavier Dolan, to niezwykła postać. Scenariusz do debiutanckiego Zabiłem moją matkę napisał w wieku 17 lat, a rok później go wyreżyserował i zagrał główną rolę w filmie. Po krótkim czasie obraz zyskał rozgłos na całym świecie, a jego autor został okrzyknięty objawieniem ostatnich lat. Film wywalczył trzy nagrody na festiwalu w Cannes w 2009 roku. Zdobył również zwycięskie laury na kilku festiwalach, m. in. w Sztokholmie, Reykjaviku, Toronto. W tym samym roku został też kanadyjskim kandydatem do Oscara. Widzowie z Polski mieli okazję obejrzeć go podczas Warszawskiego Festiwalu Filmowego.

Bohaterem filmu jest 16-letni Hubert, który po rozwodzie rodziców mieszka z matką, a ojca widuje sporadycznie. Artystyczne talenty Huberta zwracają uwagę nauczycielki języka francuskiego. W ten oto sposób rodzi się przyjaźń dwóch osób, które połączyły bolesne doświadczenia w relacjach z rodzicami. Hubert ma też chłopaka - Antonina, lecz ukrywa ten fakt przed matką. W końcu jednak kobieta odkrywa skrywaną przez syna tajemnicę...

Zabiłem moją matkę to historia oparta na biografii autora. Opowiada o paradoksie dojrzewania. Młody człowiek marzy o dorosłości i autonomii. Podważa świat wartości rodziców i buntuje się przeciw ich władzy, a jednocześnie nadal pragnie ich bezwarunkowej miłości oraz tęskni za dawną bliskością. Z tych paradoksów rodzi się frustracja, która prowadzi do nieustannych kłótni, zawodów, niespełnionych oczekiwań i wzajemnych niesnasek.

Problem poruszony w filmie jest przedstawiony w niezwykle ciekawy i dojrzały sposób. Kolejne emocjonalne burze są przerywane momentami zdystansowanej refleksji. Film prezentuje przeciwstawne punkty widzenia - pozwala spojrzeć na świat oczami dorastającego chłopca, który na różne sposoby próbuje dotrzeć do matki, oraz pokazuje perspektywę rodzica, tracącego kontakt z dzieckiem, które zaczyna stwarzać coraz większe problemy.

W warstwie formalnej Zabiłem moją matkę posługuje się przemyślaną i mocno wystylizowaną estetyką. Język filmowy Xaviera Dolana nawiązuje do osiągnięć mistrzów - Wong Kar Waia, Pedro Almodóvara i Jean-Pierre Jeuneta. Potwierdza to drugi jego film, prezentowany w tym roku w Cannes, który zdobył tam nagrodę w konkursie Un Certain Regard. Ten obraz również będzie wyświetlany w polskich kinach jeszcze w tym roku, a za jego dystrybucję odpowiada Gutek Film.

Repertuar

Wydarzenia

Kino

Kupujesz bilet online? Możesz okazać go na telefonie, przed wejściem na salę









www.OpenCinema.pl
Zapraszamy do współpracy przy
organizacji kina letniego




Subwencja


Copyright 2021 © Kino Charlie - Wszelkie prawa zastrzeżone / Polityka RODO / Polityka Cookies