Drogi Widzu, podczas świadczenia usług przetwarzamy dostarczane przez Ciebie dane zgodnie z naszą Polityką RODO.
Kliknij aby dowiedzieć się jakie dane przetwarzamy, jak je chronimy oraz o przysługujących Ci z tego tytułu prawach.
Informujemy również, że nasza strona korzysta z plików cookies zgodnie z Polityką cookies.
Podczas korzystania ze strony pliki cookies zapisywane są zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
W każdej chwili możesz wycofać zgodę na przetwarzanie danych oraz wyłączyć obsługę plików cookies, informacje
jak to zrobić przeczytasz tutaj i tutaj.
Andrzej Wajda, na podstawie powieści Władysława Stanisława Reymonta
Muzyka
Wojciech Kilar
Zdjęcia
Witold Sobociński
Obsada
Zbigniew Zapasiewicz, Wojciech Pszoniak, Piotr Fronczewski, Daniel Olbrychski, Andrzej Seweryn, Anna Nehrebecka, Bożena Dykiel, Franciszek Pieczka, Kalina Jędrusik, Andrzej Łapicki, Piotr Fronczewski, Bogusław Sochnacki
Nagrody
Wielka Nagroda Złote Lwy Gdańskie (ex aequo z filmem Noce i dnie) oraz nagrody za muzykę, scenografię i rolę Wojciecha Pszoniaka na II Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku, 1975.
Nagroda Klubu Krytyki Filmowej Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich Syrenka Warszawska dla najlepszego filmu polskiego na polskich ekranach kinowych w 1975 r.
Złote Grono VII Lubuskiego Lata Filmowego w Łagowie Lubuskim, 1975.
Nagroda Ministra Kultury i Sztuki dla Andrzeja Wajdy, 1975.
Pierwsze miejsce w plebiscycie na najlepszy film polski, zorganizowanym z okazji 50-lecia czasopisma Film w 1996 r.
Złoty Medal na IX Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Moskwie, 1975.
Złoty Hugo na XI Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Chicago, 1975.
Grand Prix - Złoty Kłos na XXI Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Valladolid, 1976.
I Nagroda na XVIII Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cartagenie (Kolumbia), 1978.
I Nagroda na XIX Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Avellino, 1978.
Nominacje
Nominacja do Oscara®’75 dla najlepszego filmu obcojęzycznego
Brawurowo zrealizowana adaptacja niemal zapomnianej powieści Władysława Reymonta,
przedstawiająca na tle gwałtownie rozwijającej się pod koniec XIX wieku Łodzi losy trzech
przyjaciół: Niemca Maksa, Żyda Moryca i Polaka Karola. Bohaterowie decydują się założyć
w mieście własną fabrykę włókienniczą, co nie jest w smak żydowskiej, niemieckiej i
rosyjskiej konkurencji. Po drodze Karol Borowiecki uwodzi Lucy Zuckerową, ponętną żonę
starego fabrykanta, wykorzystując romans do zdobycia kapitału, a Moryc Welt prowadzi
ryzykowne spekulacje finansowe i handlowe w środowisku żydowskim, balansując na
granicy bankructwa i oszustwa. Równolegle Maks Baum negocjuje z niemieckimi
przemysłowcami, próbując uratować podupadający rodzinny interes, a wielcy finansiści,
Bucholz, Grünspan i Müller, próbują pozyskać młodych i ambitnych do swych interesów.
Ostatecznie Borowiecki dla realizacji swych planów decyduje się sprzedać rodzinny majątek,
przeprowadzić narzeczoną Ankę do Łodzi i oddać wzniosłe wartości wilczym regułom
kapitalizmu.
Ten olśniewający plastycznie, narracyjnie i aktorsko film wygrywa we wszystkich rankingach
na najlepszy film w historii polskiej kinematografii. Siła reżyserii Andrzeja Wajdy, zdolność do
pomieszczenia w jednym filmie tak wielu wątków i ogromne bogactwo inscenizacyjne
zasłużyły na najwyższe laury. Sama sekwencja w teatrze jest dziś postrzegana jako jedno z
największych osiągnięć filmowej narracji, w ramach której reżyser, na niewielkiej przestrzeni,
zdołał połączyć kilkadziesiąt postaci i wątków. Wśród nagród brakło tylko Oscara, bo choć
film był faworytem, to na skutek nieuprawnionych oskarżeń o antysemityzm przegrał walkę o
tę statuetkę.