Niewinni czarodzieje

Podczas wspólnej nocy Bazyli, lekarz sportowy i muzyk jazzowy, oraz Pelagia, o której
niewiele wiemy, prowadzą grę, przekomarzają się i starają uciec od własnych uczuć. Kryją
się pod maską słów i póz, tak jakby prawda była najbardziej niebezpiecznym i
reglamentowanym dobrem w Polsce Ludowej. Bohaterowie wędrują po nocnej Warszawie,
trafiają na prywatkę u znajomych, rozmawiają z innymi młodymi ludźmi, a nad ranem wracają
do mieszkania Pelagii, gdzie ich relacja zostaje wystawiona na próbę bliskości i decyzji o

pozostaniu razem lub rozstaniu. Bohaterowie, świadomi zewnętrznych ograniczeń, próbują
przeżyć swoją młodość, będąc zarazem nowocześni i niedojrzali.
Środowiskowy portret młodzieży, nakreślony na tle pięknie filmowanej Warszawy przełomu
lat 50. i 60., z muzyką Krzysztofa Komedy, stanowi dziś świadectwo czasów początków
„małej stabilizacji”. Film był bardzo niechętnie przyjęty przez ówczesną władzę, rok czekał na
premierę, aż wreszcie lekko ocenzurowany trafił do wąskiej dystrybucji. Jest pierwszym
dziełem Wajdy o tematyce współczesnej i jednym z dowodów rodzącej się w Polsce Nowej
Fali.