Drogi Widzu, podczas świadczenia usług przetwarzamy dostarczane przez Ciebie dane zgodnie z naszą Polityką RODO.
Kliknij aby dowiedzieć się jakie dane przetwarzamy, jak je chronimy oraz o przysługujących Ci z tego tytułu prawach.
Informujemy również, że nasza strona korzysta z plików cookies zgodnie z Polityką cookies.
Podczas korzystania ze strony pliki cookies zapisywane są zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
W każdej chwili możesz wycofać zgodę na przetwarzanie danych oraz wyłączyć obsługę plików cookies, informacje
jak to zrobić przeczytasz tutaj i tutaj.
Mario Casas, Blanca Suárez, Santiago Segura, Hugo Silva, Carolina Bang, Antonio Velázquez, Carlos Areces, Luis Fernández
Nominacje
Goya 2016: Goya (Najlepsza scenografia- Biaffra, José Luis Arrizabalaga; Najlepsze efekty specjalne- Juan Ramón Molina i Curro Muñoz; Najlepsze kostiumy- Paola Torres; Najlepszy dźwięk- David Rodriguez, Nicolas de Poulpiquet, Sergio Bürmann)
Czas trwania
100 minut
Dystrybutor
AP Manana
Zaskakująca, błyskotliwa, inteligentna komedia Álexa de la Iglesii. Studio telewizyjne, upalne sierpniowe dni, podczas których w zawrotnym tempie nagrywany jest sylwestrowy program rozrywkowy. Jego gwiazdą jest Alphonso (w tej roli Raphael – wielka gwiazda hiszpańskiej piosenki, posiadacz Uranowej Płyty, którą wręcza się artystom, gdy ich płyty osiągną sprzedaż na poziomie 50 milionów egzemplarzy. Oprócz Raphaela otrzymali ją tylko Michael Jackson, AC/DC i Queen.). Gwiazdką - reprezentujący nurt „latino”, uwielbiany przez nastolatki Adanne (Mario Casas), którego nawet na krok nie opuszcza mały, wszechobecny, irytujący argentyński menedżer (Tomás Pozzi).
W dżungli kuriozalnych profesjonalistów telewizyjnego showbiznesu odnajdziemy również skonfliktowaną parę prowadzących program (Carolina Bang i Hugo Silva) i szorstką realizatorkę obrazu (Carmen Machi), a wśród gości gali „skoszarowanych” w dusznym, gorącym studiu skierowanego przez biuro pośrednictwa pracy statystę (Pepón Nieto) i jego matkę (Terele Pávez) oraz pozornie słodką i niewinną Palomę (Blanca Suárez), która wielu mężczyznom dała się we znaki. Nieszczęśliwe wypadki na planie, szantaże i spiski – wszystko z szybką akcją, w chaosie i z poczuciem humoru charakterystycznymi dla twórczości baskijskiego reżysera.