Drogi Widzu, podczas świadczenia usług przetwarzamy dostarczane przez Ciebie dane zgodnie z naszą Polityką RODO.
Kliknij aby dowiedzieć się jakie dane przetwarzamy, jak je chronimy oraz o przysługujących Ci z tego tytułu prawach.
Informujemy również, że nasza strona korzysta z plików cookies zgodnie z Polityką cookies.
Podczas korzystania ze strony pliki cookies zapisywane są zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
W każdej chwili możesz wycofać zgodę na przetwarzanie danych oraz wyłączyć obsługę plików cookies, informacje
jak to zrobić przeczytasz tutaj i tutaj.
Yılmaz Erdoğan, Taner Birsel, Ahmet Mumtaz Taylan, Muhammet Uzuner, Firat Tanis, Ercan Kesal,
Nagrody
MFF Cannes 2011 - Grand Prix;
Asia Pacific Screen Award 2011 - reżyseria, zdjęcia, Jury Grand Prize - produkcja;
MFF w Karlowych Warach 2011 - Netpac Award - reżyseria.
Najpiękniejszy film w konkursie festiwalu w Cannes 2011. Wyróżnione Grand Prix Pewnego razu w Anatolii sprawia wrażenie kryminału. To zapis poszukiwań zwłok zamordowanego mężczyzny, którego oprawca był zbyt pijany, by zapamiętać, gdzie zakopał ciało. Nie wiemy, kto, jak i dlaczego zabił. Jednak kulisy zbrodni szybko schodzą na drugi plan. W chłodnej opowieści o podróży policjantów, prokuratora, lekarza i podejrzanego, najistotniejsze stają się relacje między bohaterami, ich pozornie nieznaczące uwagi, urwane rozmowy.
Reżyser rysuje wyrazisty obraz tureckiego społeczeństwa. Są tu tematy znane już z filmów twórców z tego kraju: rozdarcie między wartościami Wschodu i Zachodu czy starcie tradycji z nowoczesnością. Opierając się na prawdziwej historii, Ceylan tworzy też uniwersalną opowieść o moralności. W Pewnego razu w Anatolii bezduszne procedury i oficjalne kodeksy rozmijają się z rzeczywistością, a bohaterowie miotają się wśród sprzecznych oczekiwań otoczenia. Kryminał zamienia się w mocne kino społeczne.
Nuri Bilge Ceylan to jeden z najwybitniejszych współczesnych reżyserów europejskich. Jego trzy pierwsze filmy - Miasteczko, Majowa chandra i Uzak (wyróżniony Grand Prix w Cannes oraz nagrodą aktorską) - z udziałem tych samych aktorów tworzą trylogię o prowincji i ucieczce od niej. W Klimatach Ceylan obsadził siebie i żonę w opowieści o kryzysie pary. Trzy małpy przyniosły mu nagrodę za reżyserię w Cannes za rodzinny dramat o zdradzie.
Nuri Bilge Ceylan: „Jako syn urzędnika z małego miasteczka znam prowincjonalne realia bardzo dobrze. Widziałem codzienne, małe walki o władzę i wzajemne podkopywanie się. Ale też ból i niespełnienie, które ci ludzie nosili w sobie".
film satysfakcjonujący dla miłośników gatuntu (radykalnie powolny), natomiast opis dość kabotyński, sorry
