Ta strona korzysta z plików cookies zgodnie z Polityką cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. [X]


Biografia
Woody Allen
więcej
Pedro Almodóvar
więcej
Robert Altman
więcej
Michelangelo Antonioni
więcej
Julian Antoniszczak
więcej
Andrzej Barański
więcej
Stanisław Bareja
więcej
Matthew Barney
więcej
Marco Bellocchio
więcej
Ingmar Bergman
więcej
Bernardo Bertolucci
więcej
Joel i Ethan Coen
więcej
Sofia Coppola
więcej
Franco de Pena
więcej
Doris Dörrie
więcej
Federico Fellini
więcej
Tony Gatlif
więcej
Aleksiej German
więcej
Sławomir Grünberg
więcej
Dušan Hanák
więcej
Jim Jarmusch
więcej
Wojciech Jerzy Has
więcej
Aki Kaurismaki
więcej
Bartosz Kędzkierski
więcej
Krzysztof Kieślowski
więcej
Takeshi Kitano
więcej
Jan Jakub Kolski
więcej
Stanley Kubrick
więcej
Akira Kurosawa
więcej
Emir Kusturica
więcej
Mike Leigh
więcej
Claude Lelouch
więcej
Witold Leszczyński
więcej
Lech Majewski
więcej
John Malkovich
więcej
Jiri Menzel
więcej
Andrzej Munk
więcej
Kira Gieorgijewna Muratowa
więcej
Jaromir Nohavica
więcej
Manoel de Oliveira
więcej
Chan-wook Park
więcej
Alan Parker
więcej
Pier Paolo Pasolini
więcej
Paweł Pawlikowski
więcej
Roman Polański
więcej
Volker Schlöndorff
więcej
Ulrich Seidl
więcej
Jim Sheridan
więcej
Andriej Siergiejewicz Michałkow-Konczałowski
więcej
Aleksander Sokurow
więcej
István Szabó
więcej
Lars von Trier
więcej
Francois Truffaut
więcej
Gus Van Sant
więcej
Alex van Warmerdam
więcej
Luchino Visconti
więcej
Wim Wenders
więcej
Wojciech Wiszniewski
więcej
Przemysław Wojcieszek
więcej
Petr Zelenka
więcej
Jan Švankmajer
więcej
Andrzej Żuławski
więcej


Dušan Hanák

BIOGRAFIA

Zawód: reżyser, scenarzysta
Data i miejsce urodzenia: 24 kwietnia 1938 r. w Bratysławie
Znak zodiaku: Byk

DUŠAN HANÁK studia filmowe ukończył na praskiej FAMU w 1965 roku. Uwagę filmowego świata zwrócił na siebie oryginalnym stylem pierwszych filmów krótkometrażowych nagradzanych m.in. w Oberhausen, Montevideo i w Paryżu. Debiutował w 1963 roku dokumentem Zaduma. Kolejne jego filmy: Apel do ciszy, Nauka, Artyści, Zawitał do nas Old Shatterhand, Msza uczyniły Hanaka jednym z najbardziej oryginalnych dokumentalistów Europy. Jego filmy charakteryzują się prowokacją i satyrą. Łączą poetykę kina dokumentalnego i fabularnego. Nie dziwi więc, że wkrótce, w 1969 roku reżyser zadebiutował na dużym ekranie filmem 322, za który otrzymał Grand Prix na festiwalu w Mannheim. Zawarł w nim już wszystkie najbardziej charakterystyczne dla jego stylu elementy: posługiwanie się symbolem i metaforą, nagromadzenie surrealistycznych motywów, ukazywanie świata uczuć swoich bohaterów. Kolejny film Hanaka Obrazy starego świata powstały w 1972 roku przez większość krytyków uważany jest na najlepszy słowacki film wszechczasów. To na wpół dokumentalna, poetycka, inspirowana fotografiami Martina Martinčeka opowieść o starych ludziach żyjących w tatrzańskiej wiosce, na obrzeżach cywilizacji, odkrywająca ich wewnętrzne piękno i mądrość. Chociaż nie poruszała żadnych politycznych, czy społecznych tematów, film trafił na blisko 17 lat na półki. Jedynym filmem słowackiego reżysera, który trafił na polskie ekrany były Różowe sny (1976). To opowiedziana w komediowym tonie historia nieudanej próby przełamania kulturowego tabu: zakazanej miłości Słowaka i Cyganki, w której obyczajowe przyzwyczajenia okazały się silniejsze od uczucia dwojga młodych ludzi. Kolejny film, którego rozpowszechnianie także wstrzymano do 1988 roku, kreuje jedną z najlepszych i najważniejszych ról polskiego aktora, Romana Kłosowskiego. Mowa o Ja kocham, ty kochasz, tragikomicznej opowieści o starym kawalerze, gdzie realistyczny opis jest przeplatany surrealistycznymi i karnawałowymi motywami. Film ten został uhonorowany w 1989 roku Srebrnym Niedźwiedziem i Nagrodą FIPRESCI w Berlinie. Cicha radość (1985) i Prywatne żywoty (1990) to kameralne utwory o losach kobiet, które pod pozorem normalnego życia rodzinnego skrywają tęsknotę za prawdziwymi uczuciami. Ostatnim filmem Hanaka jest dokument Papierowe głowy (1995). Jest efektem kilkuletnich prac. Impulsem do jego nakręcenia stały się obchody święta 1 Maja - pierwsze po przełomie politycznym. W tłumy demonstrujące wtedy na ulicach wmieszali się studenci w ogromnych, trójwymiarowych, wykonanych z papieru maskach. Te wielkie maski-głowy wykonała Mona Hafsahl, artystka i kostiumolog, prywatnie żona reżysera. Ten wielki happening, spontaniczne i karnawałowe w swym charakterze odreagowanie lat komunizmu, stało się punktem wyjścia do poważnej rozprawy o dziedzictwie ostatnich pięćdziesięciu lat w Słowacji.

Dušan Hanák jest dziś profesorem i wykładowcą na reżyserii w bratysławskiej VŠMU. Reżyser zapowiedział swój przyjazd do Zwierzyńca, gdzie zobaczymy następujące jego filmy:

Filmografia:

1995: Papierowe głowy (Papierove hlavy)
1990: Súkromné zivoty
1989: Ja kocham, ty kochasz (Ja milujem, ty miluješ)
1988: Obrazy starego świata (Obrazy starého sveta)
1985: Cicha radość (Tichá radosť)
1981: Miesto medzi ludmi
1976: Różowe sny (Ružové sny)
1974: Lot niebieskiego ptaka (Let modrého vtáka)
1972: Dzień radości (Den radosti)
1971: Zostawić ślad (Zanechat stopu)
1969: 322
1967: Msza (Omsa)
1966: Zawitał do nas Old Shatterhand (Prišiel k nám Old Shatterhand)
1966: Analogie
1965: Artyści (Artisti)
1965: Výzva do ticha
1965: Nauka (Učenie)
1963: Sest otázek pro Jana Wericha
1963: Alcron

Copyright 2000 © Kino Charlie - Wszelkie prawa zastrzeżone - Projekt i wykonanie CharlieWebmedia