Ta strona korzysta z plików cookies zgodnie z Polityką cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. [X]


Biografia
Woody Allen
więcej
Pedro Almodóvar
więcej
Robert Altman
więcej
Michelangelo Antonioni
więcej
Julian Antoniszczak
więcej
Andrzej Barański
więcej
Stanisław Bareja
więcej
Matthew Barney
więcej
Marco Bellocchio
więcej
Ingmar Bergman
więcej
Bernardo Bertolucci
więcej
Joel i Ethan Coen
więcej
Sofia Coppola
więcej
Franco de Pena
więcej
Doris Dörrie
więcej
Federico Fellini
więcej
Tony Gatlif
więcej
Aleksiej German
więcej
Sławomir Grünberg
więcej
Dušan Hanák
więcej
Jim Jarmusch
więcej
Wojciech Jerzy Has
więcej
Aki Kaurismaki
więcej
Bartosz Kędzkierski
więcej
Krzysztof Kieślowski
więcej
Takeshi Kitano
więcej
Jan Jakub Kolski
więcej
Stanley Kubrick
więcej
Akira Kurosawa
więcej
Emir Kusturica
więcej
Mike Leigh
więcej
Claude Lelouch
więcej
Witold Leszczyński
więcej
Lech Majewski
więcej
John Malkovich
więcej
Jiri Menzel
więcej
Andrzej Munk
więcej
Kira Gieorgijewna Muratowa
więcej
Jaromir Nohavica
więcej
Manoel de Oliveira
więcej
Chan-wook Park
więcej
Alan Parker
więcej
Pier Paolo Pasolini
więcej
Paweł Pawlikowski
więcej
Roman Polański
więcej
Volker Schlöndorff
więcej
Ulrich Seidl
więcej
Jim Sheridan
więcej
Andriej Siergiejewicz Michałkow-Konczałowski
więcej
Aleksander Sokurow
więcej
István Szabó
więcej
Lars von Trier
więcej
Francois Truffaut
więcej
Gus Van Sant
więcej
Alex van Warmerdam
więcej
Luchino Visconti
więcej
Wim Wenders
więcej
Wojciech Wiszniewski
więcej
Przemysław Wojcieszek
więcej
Petr Zelenka
więcej
Jan Švankmajer
więcej
Andrzej Żuławski
więcej


Alan Parker

BIOGRAFIA

Alan Parker urodził się 14 lutego 1944 w robotniczej dzielnicy Północnego Londynu, Islington. Karierę rozpoczął jako reżyser filmów reklamowych dla telewizji, początkowo pracując dla agencji reklamowych, potem zaś założył własną wytwórnię wraz z producentem Alanem Marshallem. Reklama, jako forma filmowa, nie dawała mu jednak możliwości pełnej ekspresji, więc postanowił zająć się realizacją filmów krótkometrażowych i wkrótce nakręcił telewizyjną produkcję dla BBC zatytułowaną The Evacuees, do której scenariusz napisał Jack Rosenthal. Przyniosła mu ona jego pierwsze w życiu wyróżnienie Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA) oraz nagrodę Emmy.

Na wielkim ekranie zadebiutował obrazem "Bugsy Malone", ze zdjęciami Michaela Seresina i Petera Biziou, będącym mieszanką gatunkową musicalu i filmu gangsterskiego w całkowicie dziecięcej obsadzie. Pośród młodych aktorów, których wiek często nie przekracza 12 lat, zobaczyć można Jodie Foster u początku swej kariery zawodowej. Ten fabularny pastisz, czyniący aluzje i odniesienia do kreacji aktorskich stworzonych przez Astaire'a, Rafta, Kelly'ego, Cagney'a, Brando czy Wellesa, odniósł ogromny sukces, uwieńczony nagrodą BAFTA za najlepszy scenariusz oraz nominacjami do Złotej Palmy i kilku Złotych Globów.

Kolejny film Parkera, "Midnight Express" (zdjęcia Michael Seresin, scenariusz Oliver Stone) opowiada historię mężczyzny, który za przemyt narkotyków zostaje osadzony na 30 lat w tureckim więzieniu. Wstrząsający dramat okazał się przełomem w karierze reżysera i zapewnił mu sześć Złotych Globów oraz wiele nominacji do Oscara, ostatecznie otrzymując statuetki za najlepszy scenariusz i najlepszą muzykę. Mimo, że od premiery upłynęło kilkadziesiąt lat, żywiołowa energia i styl filmu, jego immanentna druzgocąca siła, sprawiają, że do dziś nie traci on na swej świeżości i aktualności.

Następnie reżyser nakręcił "Sławę" (po raz kolejny przy współpracy z Michaelem Seresinem), jeden z najgłośniejszych musicali lat 80., skupiający się na losach grupy młodych artystów nowojorskiej Wyższej Szkoły Sztuk Scenicznych i ich drodze do tytułowej sławy. Obraz, w którym oglądamy popisy kilku utalentowanych tancerzy, znalazł wielu filmowych naśladowców i stał się inspiracją dla powstawania podobnych szkół na całym świecie.

Do najbardziej osobistych filmowych osiągnięć Parkera, choć nie był on autorem pierwotnej wersji scenariusza, należy dramat rodzinny "Najwyższa stawka", z Diane Keaton i Albertem Finney'em w rolach głównych oraz zdjęciami autorstwa Michaela Seresina. Film w bezkompromisowy sposób obnaża życie małżeństwa nękanego przez kryzys, niosąc ze sobą potężny ładunek emocjonalny określony przez krytykę jako ujmujące, wzbogacające, aczkolwiek dotkliwe doznanie.

"Ściana" oparta na kanwie podwójnego albumu Pink Floyd "The Wall" z 1979. Jest to opowieść o fikcyjnym muzyku rockowym o pseudonimie Pink (Bob Geldof), który znalazł się na skraju samobójstwa. Ten skąpy w dialogi film wykorzystuje niezapomnianą muzykę Pink Floyd jako tło dla pięknych zdjęć Petera Biziou i animacji Geralda Scarfe'a. Eksperymentalne środki wyrazu, jak i nieprzerwana popularność albumu, przyniosły obrazowi dwa wyróżnienia BAFTA i miano kultowego w swoim gatunku.

W 1984 roku Parker, wraz z autorem zdjęć Michaelem Seresinem, zrealizował adaptację powieści Williama Whartona "Ptasiek", docenioną nagrodą Grand Prix Jury Festiwalu w Cannes. Fabuła filmu obraca się wokół dwójki przyjaciół, którym przychodzi zmierzyć się z zastaną po powrocie z wojny w Wietnamie rzeczywistością. Jeden (Nicolas Cage) został ciężko okaleczony fizycznie. Jeszcze gorszy los spotkał jego kompana (Matthew Modine), który podczas wojny odniósł rany na duszy. Całości obrazu, który traktuje o przyjaźni, szaleństwie i ludzkiej ekscentryczności, dopełnia ścieżka dźwiękowa Petera Gabriela.

W ciągu swojej artystycznej kariery Parker sprawdził się w niemal każdym gatunku filmowym: począwszy od pastiszu filmów gangsterskich, poprzez dramat rodzinny, musical, aż po klasyczny thriller detektywistyczny typu noir - "Harry Angel" czy dramat polityczny - "Mississippi w ogniu". "Harry Angel", ze zdjęciami Petera Biziou i pierwszoplanową rolą Mickey'a Rourke'a, jest połączeniem intrygującego kryminału i horroru z elementami nadprzyrodzonymi, w którym dostrzec można motywy faustowskie. "Mississippi" w ogniu, ze zdjęciami Petera Biziou i kreacjami Gene'a Hackmana oraz Willema Dafoe, jest opartą o autentyczne wydarzenia historią trzech działaczy walczących o prawa wyborcze, którzy znikają bez śladu w stanie Mississipi - sprawa ta stała się kamieniem milowym na drodze do równouprawnienia wyborczego Afro-Amerykanów. Ten śmiały dramat detektywistyczny, podejmujący tematy praw obywatelskich i tolerancji rasowej, wywołał ogromne kontrowersje w świecie polityki i stał się ważnym głosem w debacie nad walką o wolność obywatelską.

Wkrótce po nakręceniu "Przyjdź zobaczyć raj" (zdjęcia M. Seresin), romansu rozgrywającego się na tle wydarzeń II wojny światowej związanych z internowaniem Amerykanów azjatyckiego pochodzenia do obozów przesiedleńczych, Parker zajął się realizacją filmu "The Commitments" (zdjęcia Gale Tattersall), przedstawiającym perypetie zespołu rockowego z Północnego Dublina, który zamierza spopularyzować muzykę soul. Gdy reżyser ukończył "Drogę do Wellville" (zdjęcia Peter Biziou), komedię o postawach ludzi przełomu wieków wobec zdrowia, seksu i oczyszczania organizmu, podjął się kolejnego wielkiego projektu, którym była ekranizacja musicalu Andrew Lloyda Webbera i Tima Rice'a "Evita". Film o życiu Evy Peron stał się muzycznym hitem dużego ekranu, w znakomity sposób ukazującym drogę na szczyt i dramatyczny koniec tej uwielbianej przez miliony Pierwszej Damy Argentyny. Doskonałe pokazy wokalne Madonny i Antonio Banderasa, piękne zdjęcia Dariusa Khondji'ego i świetna muzyka skomponowana przez Webbera i Rice'a przyczyniły się do jego wielkiego sukcesu.

Parker swoje kolejne dwa filmy, "Prochy Angeli" oraz "Życie za życie", zrealizował współpracując z autorem zdjęć Michaelem Seresinem. "Prochy Angeli", z udziałem Emily Watson i Roberta Carlyle'a, jest przejmującą opowieścią opartą na uhonorowanych Nagrodą Pulitzera wspomnieniach Franka McCourta, który wraz ze swoją rodziną musiał zmagać się z biedą slumsów Limerick. Ostatni obraz reżysera, "Życie za życie", ponownie podejmuje tematykę polityczną. Ten pełen napięcia thriller jest krytyczną polemiką dotyczącą kwestii zachowania kary śmierci.

W 1985 Alan Parker został założycielem i członkiem Gildii Reżyserów Brytyjskich. Jego wkład w brytyjską kinematografię doceniła Akademia Brytyjska, przyznając mu prestiżową nagrodę im. Michaela Balcona. W 1998 reżyser został prezesem zarządu Brytyjskiego Instytutu Filmowego, a rok później objął to samo stanowisko w Brytyjskiej Radzie Filmowej, co dało mu możliwość sterowania polityką filmową kraju. Sir Alan Parker od lat udziela wykładów na całym świecie. Za swoje niezłomne oddanie brytyjskiemu przemysłowi filmowemu w 2001 Parker otrzymał tytuł szlachecki.

W zeszłym roku Alan Parker i Michael Seresin otrzymali na festiwalu Plus Camerimage nagrodę dla duetu reżyser-operator.

FILMOGRAFIA:

2010: Ice at the Bottom of the World, The
2003: Życie za życie (Life of David Gale, The)
1999: Prochy Angeli (Angela's Ashes) – także scenariusz
1996: Evita – także scenariusz
1994: Droga do Wellville (Road to Wellville, The) – także scenariusz
1991: Commitments, The
1990: Przyjdź zobaczyć raj (Come See the Paradise) – także scenariusz
1988: Mississippi w ogniu (Mississippi Burning)
1987: Harry Angel (Angel Heart) – także scenariusz
1984: Ptasiek (Birdy)
1982: Najwyższa stawka (Shoot the Moon)
1982: Ściana (Pink Floyd The Wall)
1980: Sława (Fame)
1978: Midnight Express
1976: Bugsy Malone – także scenariusz
1975: Evacuees, The
1974: Footsteps – także scenariusz
1974: Our Cissy

Copyright 2000 © Kino Charlie - Wszelkie prawa zastrzeżone - Projekt i wykonanie CharlieWebmedia