Ta strona korzysta z plików cookies zgodnie z Polityką cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. [X]


Biografia
Woody Allen
więcej
Pedro Almodóvar
więcej
Robert Altman
więcej
Michelangelo Antonioni
więcej
Julian Antoniszczak
więcej
Andrzej Barański
więcej
Stanisław Bareja
więcej
Matthew Barney
więcej
Marco Bellocchio
więcej
Ingmar Bergman
więcej
Bernardo Bertolucci
więcej
Joel i Ethan Coen
więcej
Sofia Coppola
więcej
Franco de Pena
więcej
Doris Dörrie
więcej
Federico Fellini
więcej
Tony Gatlif
więcej
Aleksiej German
więcej
Sławomir Grünberg
więcej
Dušan Hanák
więcej
Jim Jarmusch
więcej
Wojciech Jerzy Has
więcej
Aki Kaurismaki
więcej
Bartosz Kędzkierski
więcej
Krzysztof Kieślowski
więcej
Takeshi Kitano
więcej
Jan Jakub Kolski
więcej
Stanley Kubrick
więcej
Akira Kurosawa
więcej
Emir Kusturica
więcej
Mike Leigh
więcej
Claude Lelouch
więcej
Witold Leszczyński
więcej
Lech Majewski
więcej
John Malkovich
więcej
Jiri Menzel
więcej
Andrzej Munk
więcej
Kira Gieorgijewna Muratowa
więcej
Jaromir Nohavica
więcej
Manoel de Oliveira
więcej
Chan-wook Park
więcej
Alan Parker
więcej
Pier Paolo Pasolini
więcej
Paweł Pawlikowski
więcej
Roman Polański
więcej
Volker Schlöndorff
więcej
Ulrich Seidl
więcej
Jim Sheridan
więcej
Andriej Siergiejewicz Michałkow-Konczałowski
więcej
Aleksander Sokurow
więcej
István Szabó
więcej
Lars von Trier
więcej
Francois Truffaut
więcej
Gus Van Sant
więcej
Alex van Warmerdam
więcej
Luchino Visconti
więcej
Wim Wenders
więcej
Wojciech Wiszniewski
więcej
Przemysław Wojcieszek
więcej
Petr Zelenka
więcej
Jan Švankmajer
więcej
Andrzej Żuławski
więcej


Volker Schlöndorff

BIOGRAFIA

Volker Schlöndorff urodził się w 1939 w Wiesbaden. Jako 15-letni uczeń wyjechał do Francji, studiował na wydziale ekonomii politycznej, w paryskim IDHEC. Pod koniec studiów rozpoczął pracę we francuskiej telewizji, krecił m.in. reportaże z Algierii i Wietnamu. Pierwsze kroki filmowe stawiał jako asystent reżyserów takich jak Alaina Resnais, Jeana-Pierre Melville i Louisa Malle. Sztandarowych reżyserów z pogranicza Nowej Fali francuskiej. Po powrocie do Niemiec brał udział w tworzeniu Nowego Kina Niemieckiego, formacji tworzonej na wzór Francuskiej Nowej Fali. Wraz z grupą młodych reżyserów zbuntował się przeciw kinu, które ignoruje tematy i problemy współczesne, przeciw ingerencji amerykańskich wytwórni filmowych w produkcję narodową. W 1962 stworzyli tzw. Manifest Oberchousen gdzie postulowali o odrodzenie kinematografii niemieckiej. Ich inicjatywę poparła telewizja publiczne, stąd pierwsze filmy Schlöndorffa produkowane były dla telewizji. Sam założył firmę producencką Hallelujah-Film i Bioskop-Film, która zajmowała się produkcją filmów debiutantów. Jego debiutem fabularnym były Niepokoje wychowanka Törlessa (1966) na podstawie powieści Roberta Musila. Film będący analizą źródeł faszyzmu kryjących się w kostiumie kajzerowskich Niemiec wyróżniono nagrodą FIPRESCI na MFF w Cannes. W swoich filmach reżyser często eksperymentuje z narracją, zadaje pytania na temat ludzkiej kondycji, tożsamości rozbitego kraju niemieckiego. Nie unika też trudnego dla swojego kraju tematu hitleryzmu. Prawdziwy rozgłos przyniosła reżyserowi adaptacja prozy Bölla - Utracona cześć Katarzyny Blum (1975). Za którą otrzymał nagrodę Niemieckiej Akademii Filmowej oraz laury na MFF w San Sebastian. Miejsce w panteonie klasyków kina zapewnił mu Blaszany bębenek (1979), na podstawie groteskowej ksiązki Guntera Grassa o chłopcu, który w ramach sprzeciwu wobec świata przestaje rosnąć. Film zdobył Złotą Palmę w Cannes oraz Oscara w kategorii Najlepszy Film Nieanglojęzyczny. Film realizowany był w Polsce a jedną z głównych ról zagrał Daniel Olbrychski. W Miłość Swanna (1983). adaptacją jednego z tomów "W poszukiwaniu straconego czasu" Marcela Prousta, ujawnił zafascynowanie nietypową narracją. W połowie lat 80 wyjechał do Hollywood, gdzie zrealizował m.in. klasyczne już dziś Śmierć komiwojażera (1985) w parateatralnej konwencji, z głośną rolą Dustina Hoffmana. Europejskiej widowni przypomniał się bardzo udaną adaptacją powieści Maxa Frischa pt. Homo Faber z 1991 roku z John Malkovich. W latach 90-tych zrealizował jeszcze m.in. pięciogodzinny film-wywiad z Billy Wilderem Jak to zrobiłeś, Billy? (1992), nagrodzonego w Wenecji Króla Olch (1996), kręconego w Polsce z Johnem Malkovichem w roli głównej, Legendę Rity (1999). W 1992 r. został dyrektorem berlińskiego studia filmowego Babelsberg. Obecnie pracuje nad filmem o polskiej Solidarności.
  1. Pope Joan (2006) (w produkcji)
  2. Who Is Anna Walentynowicz? (2005) (w produkcji)
  3. Fantôme de l'opéra (2006) (TV) (w produkcji)
  4. Enigma - Eine uneingestandene Liebe (2005) (TV)
  5. The Ninth Day (2004)
  6. Dziesięć minut później : wiolonczela (2002) (epizod "The Enlightenment")
  7. Legenda Rity (2000)
  8. Palmetto (1998)
  9. Król Olch (1996)
  10. The Michael Nyman Songbook (1992)
  11. Homo Faber (1991)
  12. Opowieść Podręczna (1990)
  13. A Gathering of Old Men (1987) (TV)
  14. Śmierć komiwojażera (1985) (TV)
  15. Miłość Swana (1984)
  16. Wojna i pokój (1982)
  17. Fasłszerstwo (1981)
  18. Kandydat (1980)
  19. Blaszany bebenek (1979)
  20. Niemcy jesienią (1978)
  21. Nur zum Spaß, nur zum Spiel (1977)
  22. Fangschuß, Der (1976)
  23. Stracona cześć Katarzyny Blum (1975)
  24. Nocleg w Tyrolu (1974) (TV)
  25. Słomiany ogień (1972) (TV)
  26. Moral der Ruth Halbfass, Die (1972)
  27. Nagłe wzbogacenie się biednych ludzi z Kombach (1971) (TV)
  28. Baal (1970) (TV)
  29. Michael Kohlhaas - Der Rebell (1969)
  30. Morderstwo i zabójstwo (1967)
  31. Paukenspieler, Der (1967)
  32. Niepokoje wychowanka Torlesa (1966)
Copyright 2000 © Kino Charlie - Wszelkie prawa zastrzeżone - Projekt i wykonanie CharlieWebmedia